Nawet najlepszy kocioł zgazowujący spali drewno źle, jeśli drewno jest mokre. To najczęstsza przyczyna dymienia, smołowania i wysokiego zużycia opału, z którą spotykamy się przy serwisie. Dobra wiadomość jest taka, że jakość drewna w całości zależy od użytkownika i wymaga głównie planowania z wyprzedzeniem.
Najkrótsza odpowiedź
Do kotła zgazowującego najlepsze jest sezonowane drewno liściaste (dąb, buk, grab, brzoza) o wilgotności poniżej 20%, zwykle 12-20%, co oznacza około 18-24 miesięcy schnięcia. Drewno powinno leżeć pod osłoną, z przewiewem, na podkładach i być rozłupane, bo wtedy schnie szybciej.
Jaka wilgotność jest właściwa
Dla kotłów zgazowujących przyjmuje się, że drewno powinno mieć wilgotność poniżej 20%, zwykle w zakresie 12-20%. Zbyt wilgotne drewno oznacza, że część energii idzie na odparowanie wody zamiast na ogrzanie domu, a spalanie odbywa się w niższej temperaturze. Skutkiem jest smołowanie wymiennika i komina, o czym piszemy w artykule o typowych usterkach kotłów.
Ile czasu potrzeba na sezonowanie
Dla twardego drewna liściastego zwykle mówi się o 18-24 miesiącach schnięcia. To orientacyjny czas, bo tempo zależy od gatunku, sposobu przygotowania i miejsca składowania. Dlatego drewno na kolejny sezon warto przygotować z dużym wyprzedzeniem, a nie tuż przed rozpoczęciem ogrzewania.
Jak składować drewno, żeby szybciej schło
- w miejscu osłoniętym od deszczu, ale dobrze wentylowanym, bo szczelnie zabudowana wiata bez przewiewu spowalnia schnięcie,
- na paletach lub podkładach, z dala od ziemi, żeby ograniczyć podciąganie wilgoci od dołu,
- jako drewno pocięte i pokłute, bo schnie szybciej niż całe kłody,
- z osobnym miejscem na zapas na bieżący sezon i na świeżo dostarczone drewno, które dopiero zacznie sezonowanie.
Które gatunki są najlepsze
Najlepiej sprawdza się twarde drewno liściaste, takie jak dąb, buk, grab i brzoza. Ma wyższą wartość opałową w przeliczeniu na jednostkę objętości niż drewno miękkie. Drewno iglaste również można palić, jeśli jest dobrze wysuszone, ale trzeba liczyć się z tym, że tej samej objętości wystarczy na krócej.
Jak sprawdzić, czy drewno jest gotowe
Najpewniejszym sposobem jest tani wilgotnościomierz do drewna: pomiar wykonuje się na świeżo rozłupanym polanie, a nie na jego powierzchni. Wynik poniżej 20% oznacza, że drewno nadaje się do kotła. Jeśli kocioł mimo suchego drewna dymi lub smoli, przyczyną może być regulacja albo problem z ciągiem kominowym, dlatego sensownie jest wtedy zamówić przegląd.
Najczęstsze błędy przy przygotowaniu drewna
- zakup drewna określanego jako suche bez sprawdzenia wilgotności,
- składowanie pod szczelną folią lub w zamkniętej wiacie bez przewiewu,
- układanie drewna bezpośrednio na ziemi,
- przygotowanie zapasu tuż przed sezonem, zamiast z dużym wyprzedzeniem,
- mieszanie drewna suchego z jeszcze wilgotnym w jednym stosie.
Co zrobić, jeśli drewno jest za mokre
Najlepszym rozwiązaniem jest odłożenie go na dalsze sezonowanie i użycie drewna, które osiągnęło właściwą wilgotność. Palenie mokrym drewnem w kotle zgazowującym prowadzi do smołowania i obniżenia sprawności, a skutki widać potem w wymienniku i kominie. Jeśli objawy już wystąpiły, przydatny bywa przegląd z czyszczeniem i regulacją spalania. Wpływ jakości drewna na zużycie opisujemy także w artykule o tym, ile drewna potrzeba na sezon.
Drewno a praca bufora
Dobrze wysuszone drewno działa najlepiej w instalacji z prawidłowo dobranym buforem: kocioł pracuje wtedy z pełną mocą i wysoką sprawnością, a dom pobiera ciepło stopniowo. Zasady doboru bufora opisujemy w artykule o doborze kotła i bufora.
Kocioł dymi lub się smoli, a drewno wydaje się suche? Zadzwoń, część problemów rozwiązujemy już przez telefon.
Ile drewna potrzeba na sezon
Dla ocieplonego domu o powierzchni 120-150 m² zwykle jest to 8-12 przestrzennych metrów sezonowanego drewna rocznie, zależnie od standardu budynku i temperatur. Od czego zależy zużycie i jak je oszacować dla własnego domu, opisujemy w artykule o zużyciu drewna na sezon.
